Moordpudding

Het verhaal in vogelvlucht Theo van Alphen wordt op een ochtend bewegingsloos in zijn fauteuil gevonden — koud en stijf. De bewoners zijn ervan overtuigd dat hij dood is, en omdat niemand de politie wil bellen (dan sluit het huis en moeten ze naar Maastricht), beginnen ze het “lijk” te verstoppen: achter de bank, in de diepvries, in de linnenkast. Wat ze niet weten: Theo heeft catalepsie en valt bij hevige stress in een schijndood. Hij is niet dood, hij hoort alles — en hij is woedend. Wat als kale dood begint, ontspoort razendsnel: een vermeende moord, een verdwenen testament, een verzorgster die te veel vragen stelt — en een lijk dat steeds vaker beweegt. De vraag is niet alleen wie Theo zou hebben vermoord, maar ook hoe lang vier bejaarden een dode (die geen dode is) verborgen kunnen houden.