قالی دستباف گروان هریس 390×304 سانتیمتر

فرشهای دستباف گروان (Goravan) را میتوان «جنگجوی زمخت و دوستداشتنی» یا «برادر کوچک ولی تنومند هریس» نامید؛ فرشی که هر ذره اش از اصالت، صلابت و زندگی روستایی در دامنه های سرد آذربایجان حکایت میکند. جذابیتش در سه ویژگی برجسته خلاصه میشود: ۱. نقوش غولآسای هندسی و زاویه دار: اگر به فرش هریس نگاه کنید، یک ترنج بزرگ و هندسی در وسط میبینید. فرش گروان هم همین DNA را دارد، با این تفاوت که این نقوش درشت تر، خشن تر و صمیمی تر هستند. برگها و پالمِت های تیز و دندانه دار، که انگار با چاقو از دل چرم کویر بریده شده اند، تمام سطح فرش را پر کرده اند. خبری از نرمی و ظرافت طرحهای کاشان نیست؛ اینجا همه چیز مردانه و محکم است. ۲. قلعه هایی از رنگ که در دل کویر قد علم کردهاند: زمینه فرشها اغلب به رنگ «سُرخِ آجریِ تند» یا «لاجوردیِ شب» است که با حاشیه هایی از رنگ «عاجی کهنه»، «آبی دودی» و گاهی سبز و زرد، تضادی غافلگیرکننده میسازد. استفاده از رنگ مشکی یا قهو ه ای سوخته برای خطوط و مرزها، به فرش حالتی مهر و موم شده و قدیمی میدهد. ۳. بافتی زمخت، سنگین و غیرقابل تخریب (گره متقارن ترکی): پود و تار این فرشها از پنبه و پرز آن از پشم بسیار مرغوب و چرب منطقه بافته میشود. گره متقارن (ترکی) که محکم و فشرده بسته میشود، فرش گروان را به زرهی نرم برای کف زمین تبدیل کرده است. تحمل راه رفتنِ مداوم برایش مثل یک بازی بچگانه است. فرش گروان، «لُری به لهجه تُرکی» یا همان هریسِ خوش‌ساخت و اصیل است با قیمتی به مراتب مناسب‌تر. اگر فرش هریس، سردار جنگ‌های صادراتی است، فرش گروان سرباز گمنامی است که بدون ادعا و با تمام توان، قرنها دوام میآورد. این فرش را برای راهروها، سالنهای پذیرایی پررفت و آمد و برای کسانی پیشنهاد میکنم که به دنبال «هنری که لگدمال شود و زیباتر گردد» هستند.