MAVİ KELEBEK 2 -MUNİSE DEMİRCİOĞLU

Genç adam, yaşam ile ölüm arasında gidip gelen bir girdabın ortasındaydı. Zemheri bir soğuğun içinde, beline kadar yükselen karlara bata çıka yürümeye çalışıyordu. Her adımında dondurucu rüzgâr, yüzünü keskin bir bıçak gibi yalıyordu. İlik- lerine kadar işleyen soğuk, onu bitap düşürüyor, nefesini adeta kesiyordu. Ellerini ovuşturarak biraz olsun ısınmaya çalışsa da bu beyhude bir çabaydı. Neredeydi, nasıl buraya gelmişti? Bunları hatırlamıyordu. Tek bildiği, aklından bir an olsun çıkmayan o buz mavisi gözlerdi. Mira… Ayaz, kalbini kor gibi yakan, onu hem üşüten hem de ısıtan bu gözleri düşündükçe, yorgun bedenine küçük de olsa bir sıcaklık yayılıyordu. Günlerdir, belki de daha uzun bir süredir bu araf dediği yerde sıkışıp kalmıştı. Onu buradan kurtarabilecek tek şey Mira’ya kavuşma arzusu ve bu sevdanın verdiği güçtü. Yorgun bedeni, soğuğun pençesinde direnmeye çalışıyordu, ama ruhu, Mira için savaşmaya devam ediyordu.