Lace and Ruse ลูกไม้ของผ้าแพร

‘ผ้าแพร’ นักศึกษาแฟชั่นดีไซน์ปี 3 ผู้มีนิสัยถือดี ดื้อรั้น หัวขบถ และยกให้ตนเองเป็นที่ตั้งของทุกสิ่ง อาศัยอยู่ร่วมกับรูมเมตที่เป็นขั้วตรงข้ามกันมาหลายปี อีกฝ่ายนั้นคือ ‘ลูกไม้’ นักศึกษาแพทย์ดาวเด่นของมหาวิทยาลัย คนที่มีเพื่อนมากมายรายล้อม เป็นที่รักของผู้คน และยังเดินตามครรลองที่ตระกูลเป็นหมอมารุ่นสู่รุ่น อยู่ต่อหน้าคนอื่นทั้งสองวางตัวไม่สนิทสนม พบหน้าไม่ยิ้มให้ เดินสวนไม่ทักทาย แต่แท้ที่จริงแล้ว… เมื่ออยู่ด้วยกันเพียงสองคน พวกเธอจะเปลี่ยนสถานะจากรูมเมตเป็น ‘คุณหนู’ และ ‘ทาสรับใช้’ ด้วยข้อตกลง 24/7 ที่จะครอบคลุมเจ็ดวัน ยี่สิบสี่ชั่วโมง หรือเรียกได้ว่าตลอดเวลา ปัญหาของเรื่องราวนี้มีอยู่ว่า คนหนึ่งได้เริ่มถลำลึกความรู้สึกจนมอบหัวใจให้อีกฝ่ายจริง ๆ หากแต่อีกคนกลับพูดออกมาเสียงหวานนุ่มแต่ปานมีดคมกริบว่า “เราแค่คิดว่าเรื่องเพลย์ก็เป็นชีวิตส่วนนึง เรื่องรักก็เป็นอีกส่วนนึง ไม่อยากเอามารวมกันค่ะ” ผ้าแพรผู้เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่งมาตลอด เธอได้รับการปรนนิบัติที่ดียิ่งจากทาสรับใช้ หากแต่ไม่ว่าจะมองด้วยแววตาของคนตกหลุมรักไปสักเท่าไร ลูกไม้ก็จะนั่งอยู่บนพื้นแล้วเงยหน้าขึ้นมา พร้อมทั้งรอยยิ้มและสายตาที่ใช้มอง ‘คุณหนู’ ไม่ใช่มองถึงตัวตนจริง ๆ ของผ้าแพรอยู่ดี