Deze kolossale voet is met de hand gehakt uit wit marmer met grijze adering en draagt een rijk uitgevoerde sandaal: een dikke, gelaagde zool die voorbij de tenen uitsteekt, een brede band over de wreef met een ronde knop, en bij de enkel een strikknoop met twee afhangende lussen. Net boven de enkel is de schacht schuin afgesneden, zoals bij een fragment dat van een groter beeld is losgeraakt. Het voorbeeld is de Kolossale marmeren voet in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden (inv. Pb 144), afkomstig uit de zeventiende-eeuwse verzameling van de gebroeders Reynst en in 1818 met het legaat van Gerard van Papenbroek in de museumcollectie beland. Het museum houdt het stuk voor een vroegmoderne aanvulling: vanaf de zestiende eeuw was het gangbaar incomplete Romeinse marmers met nieuw marmer compleet te maken, en juist die aanvullingen worden bewaard omdat ze laten zien hoe men vroeger met de oudheid omging. Met ruim tweemaal de lengte van een echte voet werkt het fragment als rustige blikvanger op een console, een dressoir of een lage sokkel, waar het liggende silhouet zich onderscheidt van de staande beelden eromheen, en zet het een klassiek accent in zowel een modern als een traditioneel interieur. Dit is geen antiek, maar een nieuwe, met de hand gehakte uitvoering naar een museumvoorbeeld.