Í verkinu er undirliggjandi ákveðið grunnmynstur sem Ingunn vinnur ofan á í lögum. Mynstrin sem leggjast yfir eru mismunandi, þó þau ganga út frá sömu grunnformum, sum eru reglubundin á meðan önnur brotna upp, ýmist viljandi eða fyrir tilstilli mistaka. Þannig mætast í verkunum hið reglubundna og hið tilviljanakennda.