Nie zaczynaj od terapii… – akademia online

Nie zaczynaj od terapii… – zestaw czterech modułów online. Akademia Praktyka Klinicysty to czteroczęściowa ścieżka edukacyjna dla nauczycieli, terapeutów i osób pracujących z dziećmi w spektrum autyzmu. Jej celem nie jest pokazanie kolejnych technik terapeutycznych. Jest nią nauka patrzenia na dziecko, jego organizm, zachowanie, środowisko i proces terapii w sposób kliniczny. Dla kogo jest Akademia? nauczyciel edukacji przedszkolnej i szkolnej, nauczyciel współorganizujący kształcenie, pedagog, psycholog, terapeuta, fizjoterapeuta, logopeda, osoba zarządzająca placówką. Jeśli pracujesz z dzieckiem w spektrum i chcesz nie tylko reagować na zachowanie, ale rozumieć, co za nim stoi — ta Akademia jest dla Ciebie. Czego nauczysz się podczas Akademii? MODUŁ I — Zobacz organizm Organizm jako fundament terapii Uczestnik nauczy się m.in.: patrzeć na dziecko całościowo, a nie wyłącznie przez pryzmat jego zachowania, rozumieć, jak funkcjonowanie organizmu może wpływać na zachowanie, komunikację i możliwości dziecka, rozpoznawać zachowania, które mogą być sygnałem problemu biologicznego lub przeciążenia organizmu, zwracać uwagę na podstawowe wskaźniki funkcjonowania dziecka, takie jak sen, apetyt, wypróżnienia, poziom energii, częstotliwość chorób czy zmienność funkcjonowania, rozumieć, dlaczego zachowanie nie zawsze jest problemem do redukowania, ale może być informacją, którą należy najpierw odczytać, rozpoznawać sytuacje, w których przed rozpoczęciem lub zwiększeniem terapii potrzebna jest pogłębiona diagnostyka, oceniać, czy organizm dziecka jest gotowy na wysiłek terapeutyczny, ustalać, od czego rzeczywiście należy zacząć pomoc dziecku. MODUŁ II — Zrozum, dlaczego terapia nie działa Od objawu do właściwego priorytetu Uczestnik nauczy się m.in.: rozpoznawać, kiedy zachowanie dziecka może być sygnałem, a nie celem terapii, odróżniać objaw od jego możliwej przyczyny, obserwować zmienność funkcjonowania dziecka i szukać czynników, które mogą ją wyjaśniać, rozpoznawać sygnały przeciążenia, zmęczenia i braku gotowości do terapii, oceniać, czy dziecko jest w danym momencie gotowe na wysiłek terapeutyczny, ustalać właściwy priorytet pomocy, zamiast automatycznie zwiększać liczbę terapii, rozumieć, dlaczego więcej terapii nie zawsze oznacza większy rozwój, podejmować decyzję, kiedy terapię zmniejszyć, zmodyfikować albo zatrzymać. MODUŁ III — Weź odpowiedzialność za proces terapii Odpowiedzialność terapeuty Uczestnik nauczy się m.in.: rozumieć granice odpowiedzialności terapeuty, odróżniać pomaganie od przejmowania odpowiedzialności za dziecko i rodzinę, rozpoznawać pułapkę „terapeuty-zbawcy”, budować współpracę z rodzicem bez odbierania mu sprawczości, rozpoznawać własne granice kompetencji i wiedzy, mówić „nie wiem” i wiedzieć, kiedy szukać pomocy lub konsultacji, wykorzystywać superwizję jako element profesjonalnego rozwoju, rozpoznawać ryzyko przeciążenia i wypalenia zawodowego, podejmować trudne decyzje w sposób uczciwy wobec dziecka, rodziny i siebie, rozumieć, że odpowiedzialność terapeuty obejmuje również odwagę powiedzenia STOP. MODUŁ IV — Myśl klinicznie Kiedy zatrzymać się, zadać pytanie i powiedzieć STOP Uczestnik nauczy się m.in.: budować myślenie kliniczne zamiast automatycznego reagowania, zadawać właściwe pytania przed rozpoczęciem lub modyfikacją terapii, łączyć obserwowane zachowanie z funkcjonowaniem dziecka jako całości, analizować informacje i wyciągać z nich hipotezy kliniczne, rozpoznawać moment, w którym należy zatrzymać dotychczasowe działanie, oceniać, czy problem wymaga dalszej terapii, zmiany kierunku czy pogłębienia diagnostyki, podejmować decyzje na podstawie obserwacji, a nie założeń, rozumieć, kiedy powiedzenie „STOP” jest profesjonalną decyzją, a nie rezygnacją z pomocy, rozwijać refleksyjną praktykę i umiejętność zadawania sobie pytania: „Czego jeszcze nie wiem?”, przenosić myślenie kliniczne na codzienną pracę terapeuty, nauczyciela i całego zespołu.