Emerson, Lake & Palmer - Pictures at an Exhibition

[180G | 33RPM | 1LP | GATEFOLD] [DISCOGS] Emerson, Lake & Palmer geven een gedurfde herinterpretatie van Mussorgsky's kenmerkende suite op Pictures at an Exhibition: het livealbum uit 1971 is een baanbrekende fusie van klassieke en progressieve rockelementen en bevat buitengewoon spel. Gemasterd in de Californische studio van MoFi en verpakt in een Stoughton gatefold-hoes: Mobile Fidelity's genummerde editie van de 180g 33RPM LP barst van breedte, aanwezigheid en dimensionaliteit. Van ¼” / 15 IPS Dolby A analoge kopie naar DSD 256 naar analoge console naar snijtafel Emerson, Lake & Palmer waren zo toegewijd aan hun visionaire interpretatie van Modest Mussorgsky's "Pictures at an Exhibition" dat de groep het twee keer opnam. Ontevreden met de kwaliteit van wat de opname voor een concertalbum moest worden, boekte ELP een andere locatie voor een tweede concert en betaalde de productie uit eigen zak. Na urenlange repetities en soundchecks, ELP leverde een legendarische prestatie. Pictures at an Exhibition, oorspronkelijk uitgebracht vijf maanden na het tweede album Tarkus, bereikte de Billboard Top Tien en werd een ijkpunt in de progrockgeschiedenis. Gemasterd in de Californische studio van Mobile Fidelity Sound Lab, verpakt in een Stoughton gatefold-hoes en geperst bij Fidelity Record Pressing, komt het legendarische album tot leven met een spectaculaire dimensionaliteit, breedte en detail op deze genummerde 180g 33RPM LP. Met zijn kraakheldere oppervlakken fungeert het als een toegangsbewijs dat nooit verloopt voor het concert van de band op 26 maart 1971 in Newcastle City Hall. Het grootste verschil met er niet bij zijn? De helderheid, aanwezigheid en scheiding van de klanken zijn zo hoog dat je meteen dankbaar zult zijn dat niemand je zicht belemmert of naast je staat te kletsen terwijl je geniet van een van de meest gevierde crossover-experimenten uit de geschiedenis. Wat je hoort, is afkomstig van de best mogelijke bron en zou zomaar eens de beste kunnen zijn. De master. De technici van Mobile Fidelity Sound Lab constateerden dat de doos met de originele opname was gemarkeerd met "Masters", maar konden dit niet met zekerheid bevestigen, aangezien de band geen lasnaden of andere aanwijzingen vertoonde die als absoluut bewijs voor de mastering konden dienen. Het label koos daarom voor de veilige optie wat betreft de herkomst. De geluidskwaliteit is echter onmiskenbaar. Zet de naald op de plaat en dompel jezelf onder in deze gedurfde, uiterst geslaagde herinterpretatie van een pianosuite uit 1874 van Moessorgski. ELP was al sinds de oprichting van de groep bekend met dit klassieke stuk. Toetsenist Keith Emerson had een orkestuitvoering van het werk bijgewoond en de partituur bemachtigd. Hij opperde vervolgens bij zijn bandleden het idee om in ieder geval delen van Pictures at an Exhibition in hun liveoptredens te verwerken. De band omarmde al snel de uitdaging om de hele compositie voor het podium te bewerken. Nadat de opnamesessies voor hun tweede LP, Tarkus, waren afgerond, besloot het trio het album officieel uit te brengen. Versterkt door drie originele toevoegingen aan Met de suite en een toegift in de vorm van een speelse rock-'n-rollversie van Tsjaikovski's "De Notenkraker", vervaagt Pictures at an Exhibition tegelijkertijd de grenzen tussen genres en is het een toonbeeld van de virtuositeit en het elan van het trio. Met vier van de oorspronkelijke tien delen en de twee overgangsstukken bruist het album van energie, samenhang en buitengewoon muzikaal vakmanschap. Deze auditieve reis langs werken van schilder Viktor Hartmann, tentoongesteld in een academie in Sint-Petersburg, is tegelijkertijd feestelijk, theatraal, melancholisch en glorieus. Fans die het album in zijn geheel op een New Yorkse radiozender hoorden, beseften meteen de waarde ervan. Hun luide roep om een officiële release – Atlantic Records had het album uitgesteld vanwege meningsverschillen met de band over de promotie en de prijs – leidde er uiteindelijk toe dat Pictures at an Exhibition in november 1971 verscheen, verder gekenmerkt door de artwork van William Neal en zijn afbeeldingen van olieverfschilderijen met beelden die verbonden zijn aan ELP. De versie van ELP van de compositie uit 1874, waarin vier van de tien delen uit Moessorgski's originele suite en het terugkerende "Promenade"-thema zijn verwerkt, begint, zoals het hoort, met een indrukwekkende fanfare. Emerson opent met een orgelsolo die je ingewanden doet trillen. Het vuurwerk is losgebarsten. Fuzzbas, Moog-synthesizer en Hammondorgel leggen de basis voor het spanningsvolle "The Gnome" en, enkele minuten later, stuurt Greg Lake de processie in een andere richting met tedere akoestische gitaarpatronen in het middeleeuws getinte "The Sage". ELP is er helemaal klaar voor. En hoe! Het trio brengt "The Old Castle" als een snelle, energieke track, laat Emerson de spotlight over in "Blues Variation" en voert het tempo en de spanning op in "The Hut of Baba Yaga". ELP geeft "The Curse of Baba Yaba" een treffend dreigende sfeer, een kenmerk dat Palmer onderstreept met een dreigende beat en dat Emerson versterkt met zijn jammerende Moog-passages. Vol gas sluit het collectief hun interpretatie van Mussorgsky af met "The Great Gates of Kiev", een extatisch gebaar dat voldoening, vreugde en opluchting uitstraalt. Wat een sensatie.