Bizim Kasaba Kdz Ereğli

Bizim kasaba Kdz Ereğlisi, kısa adı “Erdemir” olan Ereğli Demir Çelik Fabrikalarının kasabada faaliyete geçmesinden çok öncelerde, yakınlarındaki Kandilli’nin ocaklarından çıkartılan kıymetli maden taşkömürü nedeniyle de önemli bir bölgeydi. Ülkenin tek yassı çelik üretimi yapan tesisi Erdemir’in işletmeye açılması, her geçen gün büyüyüp genişlemesi ile birlikte yalnızca bölgenin değil, ülkemizin en önemli ağır sanayi merkezlerinden birisi haline geldi. 60’lı yılların ortalarında ilk işletmeler tamamlanıp üretim başlayınca, yalnızca fabrikanın kapısı değil kasabanın At Kapısı, Kız Kapısı, Kaneri Ağzı Kapısı gibi tarihsel kapıları da dâhil bilinen bilinmeyen tüm kapıları, kasabaya göç etmek isteyenler için ardına kadar açılmış oldu. O zamanlara kadar “sen ben bizim oğlan” misali sayılı nüfusu, üç beş mahallesi, dört beş okulu ile ancak haftanın belli günlerinde, günün belli saatlerinde hareketlenen, rutin yaşama alışmış kasaba gitti, yerine tanınmaz, ele avuca sığmaz, günün 24 saatinin bile yetmez olduğu bambaşka bir kasaba geldi. O dönemlerle birlikte kasabalının bilinen yaşamı da alt üst oldu. Çok geçmedi kasabanın da kasabalının da hal ve gidişi, doğal plajı Uzunkum’a konuşlanan fabrikanın yönlendirdiği istikamette, onun istediği koşullarda sürdürülmeye başlandı. İlk başlarda henüz emekleme ve çocukluk yıllarındaki haline baktığınızda, Kasaba ile, kasabalı ile ortak paydalarda birlikte hareket ederek, uyumlu bir yaşantı içerisinde gözükmüş gibi olsa da zamanla büyüyüp gelişince bu hal ve gidişten uzaklaştı, başına buyruk şımarık biri oldu çıktı. Yetinmedi, kasabanın önce ekonomisine sonra ahalisinin sağlığına dahi etki eden zararlı bir tümör haline geldi. Bu günlere geldiğimizde; Kasabanın nüfusu artık yüzbinlerle ifade ediliyor. Köylerine mahalleleri deniliyor. Fabrikası ise çoktan kasabanın fabrikası olmaktan çıktı, eskiden iyi bildiği sosyal dayanışma, sosyal sorumluluk, ahde vefa gibi etik kavramları hafızasından sildi, unuttu gitti. Karadeniz’in kıyısında bir balıkçı kasabası olduğu dönemlerden hızlıca uzaklaştıktan sonra bizim kasabamız Kdz Ereğlisi artık bizim kasabamız olmaktan çıkmıştır. Bizim dediğimiz o kasaba, Sayıları çok az kalan, her geçen gün daha da azalan kasaba sevdalıların bir araya geldiklerinde yaptıkları sohbetlerde, o günlere olan özlemle yazılmış yazılarda kaldı.