Ο χρόνος ο αντικρυστός

Δώδεκα + δώδεκα ιστορίες που γράφτηκαν με χρονική απόσταση τριάντα τόσων χρόνων στέκονται απέναντι, κοιτάζονται καρσί και ταξιδεύουν χορεύοντας πέρα από τη μνήμη και την ταυτότητα, μέχρι εκεί όπου το ασχημάτιστο δίνει τις αινιγματικές απαντήσεις του. Δώδεκα + δώδεκα ιστορίες πλησιάζουν, «καθρεπτίζονται», σχηματίζουν ζευγάρια και χορεύουν αντικρυστά για να δουν ό,τι χρέηάζεται να ειδωθεί, να πουν ό,τι χρειάζεται να ειπωθεί. Διατρέχοντάς τες, φθάνουμε μέχρι την τελευταία («Άμμος») που –συναρμολογημένη από φράσεις όλων των προηγούμενων- επισημαίνει το κλείσιμο του κύκλου και την ατέρμονη προοπτική μιας νέας αρχής…