ZIEMIA OBIECANA – JÓZSEF – Hop Heavy IPA – niepasteryzowane, niefiltrowane

10 lat – 10legend. Na 10 urodziny Browaru Ziemia Obiecana zebraliśmu ekipę, której nie powstydziłaby się żadna kronika. Każda postąć dostała własne piwo i historię z pazurem. Józef Bem – Człowiek – Armata Józef Bem urodził się 14 marca 1794 roku w Tarnowie. Swoją żołnierską edukację rozpoczął jako nastolatek w Korpusie Kadetów, kontynuując następnie w Szkole Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierii. Szybko dał się poznać jako utalentowany oficer i żołnierz, ale równie mocno interesowała go nauka i techniczne zagadnienia sztuki artyleryjskiej. Prowadził badania nad pirotechniką, opracował nowoczesne rozwiązania dotyczące rakiet kongrewskich i przyczynił się do utworzenia pierwszych w Wojsku Polskim oddziałów rakietników. Był także wykładowcą artylerii oraz autorem prac naukowych z zakresu wojskowości i techniki. Jednym słowem, chłop miał łeb. Pierwsze doświadczenia bojowe zdobył podczas kampanii napoleońskiej przeciwko Rosji. Już wtedy zasłynął niezwykłą odwagą, gdy z niewielkim oddziałem zaatakował znacznie liczniejszy posterunek przeciwnika i odniósł zwycięstwo. Za samowolne działanie został jednak ukarany aresztem, armia nie przepada za niesubordynacją. Za udział w wojnie otrzymał potem jednak Krzyż Kawalerski Legii Honorowej. Po wojnach napoleońskich służył w armii Królestwa Polskiego (zależnego od rosyjskiego cara), jednak działalność patriotyczna doprowadziła go do konfliktu z niesuwerennymi władzami. Był związany z Wolnomularstwem Narodowym, a w obawie przed represjami zrezygnował ze służby wojskowej. Do walki powrócił podczas powstania listopadowego. To właśnie wtedy, w 1830 roku, obywatele Królestwa Polskiego postanowili zrzucić zależność rosyjskiego cara i chwycili za broń. Największą sławę przyniosła mu bitwa pod Ostrołęką w maju 1831 roku. W krytycznym momencie zaproponował śmiały atak konnej artylerii, który powstrzymał rosyjskie natarcie i umożliwił polskim wojskom bezpieczny odwrót. Za ten wyczyn awansował na generała brygady i otrzymał Złoty Krzyż Virtuti Militari. Mimo że powstanie zakończyło się klęską, Bem zapisał się jako jeden z najwybitniejszych dowódców artylerii swojej epoki. Po upadku powstania wyemigrował do Francji. Marzył o utworzeniu polskich legionów i założył Polskie Towarzystwo Politechniczne, które pomagało emigrantom zdobywać wykształcenie techniczne. Próbował również organizować polskie oddziały w Portugalii, jednak przedsięwzięcie zakończyło się niepowodzeniem. Największe sukcesy odniósł podczas Wiosny Ludów. W 1848 roku najpierw uczestniczył w obronie Wiednia, a następnie objął dowództwo armii węgierskiej w Siedmiogrodzie. Dzięki błyskotliwym manewrom i umiejętnemu wykorzystaniu artylerii odniósł serię zwycięstw nad wojskami austriackimi, wyzwalając niemal cały Siedmiogród. Węgrzy obdarzyli go ogromnym szacunkiem i nadali mu przydomek „Bem Apo”, czyli „Ojczulek Bem”. Do dziś jest uznawany za jednego z bohaterów narodowych Węgier. Po upadku powstania węgierskiego schronił się w Turcji. Aby móc kontynuować walkę z carską Rosją, postanowił zaciągnąć się do armii osmańskiej, przyjąć islam i imię Murad Pasza. Dowodząc wojskami tureckimi, wsławił się skuteczną obroną Aleppo przed arabskimi buntownikami. Była to jego ostatnia wielka kampania. Bem był nie tylko wybitnym dowódcą, lecz także naukowcem i konstruktorem. Mówił biegle po francusku, niemiecku i turecku, pisał podręczniki oraz rozprawy naukowe (między innymi o maszynach parowych oraz pociskach rakietowych), a przez całe życie poszukiwał nowych rozwiązań dla artylerii. Z powodu problemów ze wzrokiem nosił charakterystyczne okulary z zielonymi szkłami, które chroniły jego oczy przed błyskiem wystrzałów. Józef Bem zmarł 10 grudnia 1850 roku w Aleppo na malarię. W 1929 roku jego szczątki sprowadzono do rodzinnego Tarnowa i złożono w okazałym mauzoleum. Do dziś pozostaje jednym z najwybitniejszych polskich dowódców XIX wieku oraz bohaterem narodowym Polski i Węgier.