دان سبز قهوه اندونزی در بازار جهانی به‌خاطر شخصیت طعمی خاص و بدنه سنگین خود شناخته می‌شود. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های قهوه این کشور، تنوع فرآوری و تفاوت محسوسی است که بین مناطق مختلف آن دیده می‌شود. سوماترا، جاوا و سولاوسی هرکدام هویت طعمی جداگانه‌ای دارند، اما به‌طور کلی قهوه اندونزی بیشتر با نت‌های خاکی، ادویه‌ای، شکلاتی و گاهی تنباکویی شناخته می‌شود. این مشخصات باعث شده است که این دان برای کسانی که به‌دنبال قهوه‌ای سنگین، ماندگار و مناسب رست تیره هستند، گزینه‌ای جذاب باشد. عطر و بو دان سبز قهوه اندونزی در بسیاری از قهوه‌های اندونزی، به‌خصوص سوماترا، روش فرآوری مرطوب محلی یا نیمه‌شسته نقش مهمی در شکل‌گیری طعم نهایی دارد. به همین دلیل، این دان معمولاً بدنه‌ای قوی، اسیدیته پایین‌تر و طعمی عمیق و لایه‌دار ایجاد می‌کند. در میکس‌های اسپرسو، استفاده از اندونزی می‌تواند حس دهانی را تقویت کند و به قهوه عمق و ماندگاری بیشتری بدهد. از نظر فنی، رطوبت این دان معمولاً تا سقف ۱۳ درصد تنظیم می‌شود. اسکرین‌های رایج آن بین 15 تا 19 متغیر است و هرچه دانه‌ها یکنواخت‌تر سورت شده باشند، نتیجه رست بهتر و قابل‌کنترل‌تر خواهد بود. برخی لات‌های اندونزی به‌دلیل تفاوت در فرآوری، ممکن است در رست کمی ناهمگونی ظاهری نشان دهند، بنابراین بررسی نمونه پیش از خرید اهمیت زیادی دارد. این دان معمولاً در کیسه‌های ۵۰ یا ۶۰ کیلویی عرضه می‌شود.